Tag: eigenwaarde

  • Na jaren van overleven leer ik eindelijk leven

    Na jaren van overleven leer ik eindelijk leven

    Ik ben 19 jaar en woon momenteel op een woongroep in Rotterdam. Ik woon al zeven jaar niet meer thuis.

    Mijn jeugd was allesbehalve makkelijk.

    Mijn ouders hadden allebei problemen met verslaving. Toen ik nog maar acht dagen oud was, werd ik afgestaan omdat mijn ouders niet voor mij konden zorgen. Na een korte tijd in pleeggezinnen ben ik uiteindelijk bij mijn opa en oma gaan wonen.

    Op school werd ik veel gepest en vaak geslagen door andere kinderen. Als ik thuiskwam, ging ik vaak huilend naar mijn kamer.

    Toen ik zes jaar was verloor ik mijn overgrootoma. Zij betekende alles voor mij. Nog steeds denk ik vaak aan haar.

    Naarmate ik ouder werd, ontstonden er steeds meer problemen.

    Mijn vader kampte met verslavingen en ik werd al jong blootgesteld aan alcohol, drugs en situaties die niet bij een kind horen.

    Ik voelde veel boosheid, verdriet en onbegrip.

    Die gevoelens uitten zich in woedeaanvallen, weglopen van huis en zelfbeschadiging.

    Toen ik twaalf jaar was, werd ik uit huis geplaatst.

    Ik kwam terecht op verschillende groepen en woonplekken. Vaak voelde ik mij onbegrepen en alleen.

    De jaren daarna waren zwaar.

    Ik kwam in aanraking met verkeerde mensen, gebruikte middelen en bleef worstelen met mijn emoties.

    Ook de zelfbeschadiging bleef een grote rol spelen in mijn leven.

    Op sommige momenten ging het zo slecht dat ik in het ziekenhuis terechtkwam.

    Ik voelde me verloren en wist niet meer hoe ik verder moest.

    Maar langzaam begon er iets te veranderen.

    Ik kreeg hulp, begon anders naar mezelf te kijken en ontmoette mensen die mij steunden.

    Ook ontmoette ik mijn vriend.

    Hij liet mij iets zien wat ik lange tijd niet had gevoeld:

    liefde, respect en eigenwaarde.

    Voor het eerst leerde ik dat ik meer ben dan mijn verleden.

    Vandaag de dag gebruik ik geen drugs meer, beschadig ik mezelf niet meer en probeer ik iedere dag opnieuw vooruit te kijken.

    Ik bid veel, werk aan mezelf en help anderen waar ik kan.

    Ik heb nog steeds moeilijke dagen, maar ik ben trots op hoe ver ik ben gekomen.

    Na jaren van overleven leer ik eindelijk weer leven. 🤍