Ik zag een video over problemen delen en besloot mijn verhaal ook op te schrijven. Ik wil anoniem blijven, maar ik hoop dat anderen zich in mijn verhaal herkennen en voelen dat ze niet alleen zijn.
Mijn jeugd vol pesten
Mijn hele leven ben ik gepest op school, jaar na jaar.
Op de basisschool mocht ik nooit meespelen.
Op de middelbare school hield ik van paarden, en daar werd ik om uitgescholden.
Het pesten stopte nooit. Steeds was er weer iemand die iets tegen me had.
Trauma en diagnose
Ik ben online seksueel misbruikt.
Ik heb ADHD en autisme.
Door alles heb ik een angststoornis en een stressstoornis gekregen.
Superveel hulpverlening gehad — misschien wel 15 verschillende mensen — maar mijn vertrouwen in mensen is hierdoor weg.
Ik had niemand bij wie ik echt mijn verhaal kwijt kon en wat écht hielp.
Nu, 18 jaar
Ik ben nu 18 jaar.
Ja, er zijn betere momenten.
Ik heb een vriend met wie ik erg gelukkig ben en die me goed helpt. Dat is een lichtpuntje in mijn leven.
Toch blijft het moeilijk
Ik heb nu geen hulp meer, terwijl ik het eigenlijk hard nodig heb. Maar ik zie het niet zitten om opnieuw hulp te zoeken.
Ik zit niet goed in mijn vel, heb veel last van mijn angststoornis. Zelfs nu, op school, accepteren mensen me nog steeds niet.
Er zijn maar weinig mensen die mijn verhaal kennen. Ik schaam me.
Hoop
Ik hoop dat alles beter gaat worden.
Dat ik echt goede hulp kan vinden.
Dat ik zelfverzekerder kan worden, want ik ben nu zo onzeker als maar kan.
Kleine stapjes. Het is lastig, maar we gaan door — of we willen of niet. ❤️
Je hoeft niet alles alleen te dragen. Deel jouw ervaring – anoniem of met naam – en help anderen zich minder alleen te voelen.
Jouw verhaal kan iemand anders hoop geven!
Ceritaproject 💗 