Ik durfde niet meer te slapen: hoe vrienden mijn angststoornis beïnvloedden

Toen ik 13 jaar was, kreeg ik te horen dat mijn ouders uit elkaar gingen.

Dit nieuws sloeg een groot gat in mijn leven en leidde tot paniekaanvallen die mijn dagelijks functioneren ernstig beïnvloedden.

Ik deel dit verhaal anoniem, omdat het te persoonlijk is en ik me kwetsbaar voel.

Angst

De invloed van vrienden

Van mijn 13e tot ongeveer 16/17 jaar had ik vrienden die zwaar suïcidaal waren.

Elke nacht belden of appte ze me. Ik sliep nauwelijks, omdat ik hen probeerde te helpen.

Mijn hoofd kreeg nooit rust, en toen zij uiteindelijk hun eigen weg gingen, kon ik pas echt beginnen met herstellen.

Stress en verantwoordelijkheid

Diagnose en zelfbegrip

Uiteindelijk kreeg ik de diagnose angststoornis.

Hierdoor begrijp ik mezelf beter en kan ik bepaalde patronen van vroeger plaatsen.

Toch blijft het ingrijpend. Soms voel ik dat mijn angststoornis deels is veroorzaakt door de jaren van extreme stress met mijn vrienden.

Hoop en herstel

Reflectie en boodschap

Het voelt zwaar om te zeggen, maar door deze situatie raakte ik depressief en durfde ik niet meer te slapen.

Toch deel ik dit verhaal om te laten zien dat herstel mogelijk is.

Zelfinzicht en de juiste hulp kunnen een groot verschil maken.


Je hoeft niet alles alleen te dragen. Deel jouw ervaring – anoniem of met naam – en help anderen zich minder alleen te voelen.

Jouw verhaal kan iemand anders hoop geven!

Reacties

Plaats een reactie