Heyy, ik wil graag mijn verhaal delen 🫶🏼
Toen ik 3 was, kreeg ik de diagnoses autisme en selectief mutisme. Toen ik 5 was, ben ik een jaar opgenomen bij Curium omdat ik erg onhandelbaar was, stemmen in mijn hoofd had en heel ongelukkig was.
Toen ik weer naar huis mocht, kreeg ik nog veel therapie en andere hulp.
Toen ik 11 was, begon ik me weer depressief te voelen.
Op mijn 12e overleed mijn oma en kreeg mijn stiefvader opnieuw kanker. Hij had het daarvoor al drie keer gehad, maar deze keer was hij ongeneeslijk ziek.
Ik werd heel suïcidaal en begon mezelf pijn te doen.
Ik ben ook een keer weggelopen toen ik 12 was, maar ik vertelde mijn ouders toen alleen dat ik me somber voelde.
Mijn stiefvader overleed vier maanden nadat we hoorden dat hij ongeneeslijk ziek was.
Die hele periode — van het ziek zijn tot na de begrafenis — was voor mij heel traumatisch. Vooral omdat ik nog zo jong was en autisme heb.
Ik ben nu 15 jaar.
In februari van dit jaar ben ik opnieuw weggelopen en toen heb ik eindelijk alles aan mijn ouders verteld.
Daarna vertelden we het ook aan mijn psycholoog en ging het een tijdje iets beter. Vooral omdat ik meer bezig was met mijn geloof. Dat hielp mij heel erg.
Maar nu gaat het weer super slecht.
Morgen hebben mijn ouders een gesprek met de hulpverlening over welke hulp ik nog meer nodig heb.
Daar ben ik heel erg zenuwachtig voor.
Ceritaproject 💗 
Plaats een reactie