Ceritaproject 💗

Tag: autisme

  • Van pesten en trauma naar hoop – mijn zoektocht naar hulp en zelfvertrouwen

    Van pesten en trauma naar hoop – mijn zoektocht naar hulp en zelfvertrouwen

    Ik zag een video over problemen delen en besloot mijn verhaal ook op te schrijven. Ik wil anoniem blijven, maar ik hoop dat anderen zich in mijn verhaal herkennen en voelen dat ze niet alleen zijn.

    Mijn jeugd vol pesten

    Mijn hele leven ben ik gepest op school, jaar na jaar.

    Op de basisschool mocht ik nooit meespelen.

    Op de middelbare school hield ik van paarden, en daar werd ik om uitgescholden.

    Het pesten stopte nooit. Steeds was er weer iemand die iets tegen me had.

    Buitengesloten worden

    Trauma en diagnose

    Ik ben online seksueel misbruikt.

    Ik heb ADHD en autisme.

    Door alles heb ik een angststoornis en een stressstoornis gekregen.

    Superveel hulpverlening gehad — misschien wel 15 verschillende mensen — maar mijn vertrouwen in mensen is hierdoor weg.

    Ik had niemand bij wie ik echt mijn verhaal kwijt kon en wat écht hielp.

    Trauma en verlies van vertrouwen

    Nu, 18 jaar

    Ik ben nu 18 jaar.

    Ja, er zijn betere momenten.

    Ik heb een vriend met wie ik erg gelukkig ben en die me goed helpt. Dat is een lichtpuntje in mijn leven.

    Toch blijft het moeilijk

    Ik heb nu geen hulp meer, terwijl ik het eigenlijk hard nodig heb. Maar ik zie het niet zitten om opnieuw hulp te zoeken.

    Ik zit niet goed in mijn vel, heb veel last van mijn angststoornis. Zelfs nu, op school, accepteren mensen me nog steeds niet.

    Er zijn maar weinig mensen die mijn verhaal kennen. Ik schaam me.

    Eenzaamheid

    Hoop

    Ik hoop dat alles beter gaat worden.

    Dat ik echt goede hulp kan vinden.

    Dat ik zelfverzekerder kan worden, want ik ben nu zo onzeker als maar kan.

    Kleine stapjes. Het is lastig, maar we gaan door — of we willen of niet. ❤️

    Je hoeft niet alles alleen te dragen. Deel jouw ervaring – anoniem of met naam – en help anderen zich minder alleen te voelen.

    Deel jouw verhaal

    Jouw verhaal kan iemand anders hoop geven!

  • Opgroeien met autisme, verlies en verdriet – mijn weg naar hulp

    Opgroeien met autisme, verlies en verdriet – mijn weg naar hulp

    Het voelt spannend om mijn verhaal te delen, maar ik hoop dat anderen zich erin herkennen en er steun uit halen.

    Ik ben vijftien jaar en heb al veel meegemaakt. Dit is een stukje van mijn verhaal.

    Kwetsbaarheid

    Diagnose op jonge leeftijd

    Toen ik drie jaar oud was, kreeg ik de diagnose autisme en selectief mutisme.

    Op mijn vijfde werd ik een jaar opgenomen bij Curium, omdat ik onhandelbaar was, stemmen in mijn hoofd hoorde en heel ongelukkig was. Na mijn opname kreeg ik nog veel therapie.

    Kindertijd

    Verlies en verdriet

    Toen ik elf was, begon ik me opnieuw depressief te voelen. Op mijn twaalfde overleed mijn oma, en mijn stiefvader kreeg opnieuw kanker. Deze keer was het ongeneeslijk.

    Vier maanden nadat we hoorden dat hij niet meer beter zou worden, overleed hij.

    Die periode – van zijn ziekte tot na de begrafenis – was voor mij heel traumatisch. Ik was nog zo jong en met mijn autisme was alles nog overweldigender.

    Verlies

    Worsteling met mijn gevoelens

    In die tijd werd ik suïcidaal en begon ik mezelf pijn te doen. Ik liep ook één keer weg van huis toen ik twaalf was, maar vertelde mijn ouders alleen dat ik me somber voelde.

    Nu ben ik vijftien. Dit jaar, in februari, ben ik opnieuw weggelopen. Maar toen vertelde ik mijn ouders wél alles. Samen vertelden we het ook aan mijn psycholoog.

    Wegvluchten en eenzaamheid

    Hoop en geloof

    Een tijdlang ging het iets beter. Vooral omdat ik me meer met het geloof bezighield. Dat gaf me rust en hoop. Maar de laatste tijd gaat het weer heel slecht.

    Morgen hebben mijn ouders een gesprek met hulpverlening over welke hulp ik nog meer nodig heb. Ik ben daar heel zenuwachtig voor, maar ik hoop dat het me weer vooruit helpt.

    Hoop en geloof

    Het voelt zwaar om dit te schrijven, maar ook bevrijdend. Ik wil laten zien dat je niet alleen bent, ook als je jong bent en worstelt met dingen die veel te groot voelen.

    Als jij dit leest en je herkent jezelf: praat erover. Het is eng, maar het kan je leven redden.

    Nieuwe start

    Je hoeft niet alles alleen te dragen. Deel jouw ervaring – anoniem of met naam – en help anderen zich minder alleen te voelen.

    Deel jouw verhaal

    Jouw verhaal kan iemand anders hoop geven!