⚠️ Triggerwaarschuwing: pesten, psychiatrische opnames, medische trauma’s en suïcidale gedachten
Ik heb het al heel lang moeilijk.
Op de basisschool werd ik zwaar gepest. Al op jonge leeftijd voelde ik me anders dan anderen en had ik het gevoel dat ik er niet bij hoorde.
Na een lange wachttijd begon in 2018 mijn eerste opname.
Op dat moment had ik al de diagnoses dyslexie en ADHD. Tijdens mijn opname kwamen daar ook autisme en dyspraxie bij.
Dat was moeilijk om te verwerken.
Ik was nog bezig met het begrijpen van de eerdere diagnoses, terwijl er steeds meer bijkwam.
Tijdens die eerste opname ging het erg slecht met mij.
Ik bracht veel tijd door op mijn kamer en had moeite om vooruit te kijken.
Daarna volgden meerdere opnames en ziekenhuisbezoeken.
Van crisisopname naar behandeling, en weer terug.
Het accepteren van mijn diagnoses vond ik ontzettend moeilijk.
Vooral omdat ik zag dat leeftijdsgenoten dingen konden die voor mij veel meer energie kostten.
Ik moest voortdurend rekening houden met mijn grenzen.
Een van de meest ingrijpende momenten gebeurde tijdens een opname eerder dit jaar.
Ik had veel pijn en gaf meerdere keren aan dat er iets niet goed voelde.
Toch werd lange tijd gedacht dat het niet ernstig was.
De pijn bleef erger worden.
Uiteindelijk werd ik onderzocht in het ziekenhuis.
Daar bleek dat er sprake was van een ernstige medische situatie waarvoor ik met spoed geopereerd moest worden.
Na de operatie volgden complicaties.
Ik werd ernstig ziek en bracht een periode door op de intensive care.
Toen ik uiteindelijk herstelde, moest ik opnieuw leren lopen, staan en mijn lichaam vertrouwen.
Dat was zwaar.
Niet alleen lichamelijk, maar ook mentaal.
Door alles wat ik heb meegemaakt, heb ik verschillende trauma’s ontwikkeld.
Soms voelt het alsof alles tegelijk komt:
de pesterijen, de opnames, de diagnoses, de medische problemen en de gevolgen daarvan.
Het is veel om te dragen.
Soms meer dan ik eigenlijk aankan.
Toch probeer ik nog steeds verder te gaan.
Op dit moment krijg ik intensieve behandeling.
Ik weet niet precies hoe de toekomst eruitziet, maar ik probeer mezelf de kans te geven om te blijven vechten voor herstel.
Soms is dat het enige wat je kunt doen:
één stap tegelijk zetten en hopen dat er betere dagen komen. 🤍
Ceritaproject 💗 
Plaats een reactie