Tag: jeugdtrauma

  • Opgroeien met autisme, verlies en verdriet – mijn weg naar hulp

    Opgroeien met autisme, verlies en verdriet – mijn weg naar hulp

    Het voelt spannend om mijn verhaal te delen, maar ik hoop dat anderen zich erin herkennen en er steun uit halen.

    Ik ben vijftien jaar en heb al veel meegemaakt. Dit is een stukje van mijn verhaal.

    Kwetsbaarheid

    Diagnose op jonge leeftijd

    Toen ik drie jaar oud was, kreeg ik de diagnose autisme en selectief mutisme.

    Op mijn vijfde werd ik een jaar opgenomen bij Curium, omdat ik onhandelbaar was, stemmen in mijn hoofd hoorde en heel ongelukkig was. Na mijn opname kreeg ik nog veel therapie.

    Kindertijd

    Verlies en verdriet

    Toen ik elf was, begon ik me opnieuw depressief te voelen. Op mijn twaalfde overleed mijn oma, en mijn stiefvader kreeg opnieuw kanker. Deze keer was het ongeneeslijk.

    Vier maanden nadat we hoorden dat hij niet meer beter zou worden, overleed hij.

    Die periode – van zijn ziekte tot na de begrafenis – was voor mij heel traumatisch. Ik was nog zo jong en met mijn autisme was alles nog overweldigender.

    Verlies

    Worsteling met mijn gevoelens

    In die tijd werd ik suïcidaal en begon ik mezelf pijn te doen. Ik liep ook één keer weg van huis toen ik twaalf was, maar vertelde mijn ouders alleen dat ik me somber voelde.

    Nu ben ik vijftien. Dit jaar, in februari, ben ik opnieuw weggelopen. Maar toen vertelde ik mijn ouders wΓ©l alles. Samen vertelden we het ook aan mijn psycholoog.

    Wegvluchten en eenzaamheid

    Hoop en geloof

    Een tijdlang ging het iets beter. Vooral omdat ik me meer met het geloof bezighield. Dat gaf me rust en hoop. Maar de laatste tijd gaat het weer heel slecht.

    Morgen hebben mijn ouders een gesprek met hulpverlening over welke hulp ik nog meer nodig heb. Ik ben daar heel zenuwachtig voor, maar ik hoop dat het me weer vooruit helpt.

    Hoop en geloof

    Het voelt zwaar om dit te schrijven, maar ook bevrijdend. Ik wil laten zien dat je niet alleen bent, ook als je jong bent en worstelt met dingen die veel te groot voelen.

    Als jij dit leest en je herkent jezelf: praat erover. Het is eng, maar het kan je leven redden.

    Nieuwe start

    Je hoeft niet alles alleen te dragen. Deel jouw ervaring – anoniem of met naam – en help anderen zich minder alleen te voelen.

    Jouw verhaal kan iemand anders hoop geven!