⚠️ Triggerwaarschuwing: kanker, verlies van een dierbare en mentale gezondheid
Hoi,
Ik wil graag mijn verhaal delen.
Toen ik 6 jaar oud was, kreeg mijn oma te horen dat ze kanker had.
Voor veel mensen was zij een bijzondere vrouw, maar voor mij was ze veel meer dan dat.
Mijn oma was mijn veilige plek.
Ze gaf mij zelfvertrouwen, steun en liefde.
Ze was mijn alles.
Vanaf het moment dat ze ziek werd, veranderde er veel.
Ik ben vaak mee geweest naar het ziekenhuis om haar te bezoeken en te steunen.
Als kind begreep ik niet alles wat er gebeurde, maar ik voelde wel dat er iets ernstigs aan de hand was.
Achteraf merk ik dat die periode veel invloed op mij heeft gehad.
Ik heb nog steeds moeite met ziekenhuizen en voel daar vaak spanning of angst.
Waarom precies weet ik niet.
Maar die herinneringen zijn nooit helemaal verdwenen.
Op een dag vertelde mijn vader mij het nieuws dat ik nooit wilde horen.
Onderweg naar huis hoorde ik dat mijn oma was overleden.
Toen ik thuiskwam stond er familie klaar om mij op te vangen.
Iedereen probeerde mij te troosten.
Maar ondanks alle lieve mensen om mij heen voelde ik me ontzettend alleen.
Vanaf die dag veranderde mijn leven.
Ik vertelde het ook aan mijn vrienden.
Ze probeerden er voor mij te zijn en daar ben ik nog steeds dankbaar voor.
Toch bleef er een leegte achter.
Een leegte die niemand echt kon vullen.
Want niemand kon mijn oma terugbrengen.
Nu zijn we ongeveer zes of zeven jaar verder.
En nog steeds mis ik haar ontzettend.
Haar overlijden heeft niet alleen verdriet achtergelaten, maar ook onzekerheid.
Mijn oma was degene die mij altijd liet voelen dat ik goed genoeg was.
Sinds ze er niet meer is, worstel ik veel meer met mijn zelfvertrouwen.
Soms vraag ik me af hoe dingen zouden zijn geweest als ze hier nog was.
Gelukkig heb ik ook mensen die mij kracht geven.
Vooral mijn moeder.
Ik bewonder hoe sterk zij blijft, ondanks haar eigen verdriet.
Ze verloor haar moeder, maar blijft iedere dag doorgaan.
Dat vind ik bijzonder.
En dat helpt mij ook om door te gaan.
Therapie helpt mij steeds meer om met het verlies om te gaan.
Ik leer dat verdriet niet verdwijnt, maar dat je wel leert leven met het gemis.
Als ik iets wil meegeven aan anderen, dan is het dit:
Geniet van de tijd met de mensen van wie je houdt.
Vertel ze dat je van ze houdt.
Maak herinneringen samen.
Want soms besef je pas hoeveel iemand voor je betekent als diegene er niet meer is.
En ondanks dat ik haar ontzettend mis, ben ik dankbaar dat ik haar oma mocht noemen. 💗
Ceritaproject 💗 
Plaats een reactie