⚠️ Triggerwaarschuwing: ziekte in het gezin, depressieve gevoelens en mentale gezondheid
Hoi,
Ik wil graag mijn verhaal delen.
Toen ik in groep 6 zat, kreeg ik het ergste nieuws van mijn leven.
Mijn moeder kreeg borstkanker.
Ik was toen nog jong, maar ik voelde meteen dat er iets veranderde.
Ik had altijd al veel last van emoties en faalangst, maar vanaf dat moment werd alles zwaarder.
Een paar maanden nadat we het nieuws kregen, begon ik me steeds slechter te voelen.
Zonder dat iemand het echt doorhad, raakte ik in een depressie.
Het voelde alsof ik twee levens leefde.
Eén leven waarin ik gewoon naar school ging en deed alsof alles goed ging.
En één leven waarin ik me verdrietig, bang en alleen voelde.
Ik praatte er bijna met niemand over.
Toen ik in groep 7 zat, sloot ik me aan bij een groep voor jonge mantelzorgers.
Dat was een belangrijke stap.
Daar ontmoette ik een meisje dat iets soortgelijks had meegemaakt.
Voor het eerst voelde ik me minder alleen.
Iemand begreep wat ik voelde zonder dat ik alles hoefde uit te leggen.
Dat maakte een groot verschil.
Nu gaat het gelukkig beter met mij.
Ik merk dat ik langzaam uit die donkere periode kom.
Soms blijft het moeilijk.
Er worden nog steeds weleens vervelende opmerkingen gemaakt en niet alles raakt me even makkelijk.
Maar ik probeer steeds meer te onthouden dat de mening van anderen niet bepaalt wie ik ben.
Wat ik heb geleerd, is dat je niet alles alleen hoeft te dragen.
Soms helpt het al als één persoon echt begrijpt wat je doormaakt.
En hoe zwaar een periode ook is, er kan altijd weer licht komen.
Dankjewel dat je mijn verhaal wilde lezen. 🩷
Ceritaproject 💗 
Plaats een reactie