⚠️ Triggerwaarschuwing: psychische problemen, familieproblemen, traumatische ervaringen en mentale gezondheid
Hoi,
Ik ben 19 jaar en dit is mijn verhaal.
Mijn verhaal begint eigenlijk al bij mijn geboorte.
Mijn moeder had destijds een psychose en een depressie. Daardoor werd ik het eerste jaar van mijn leven vooral opgevoed door mijn opa en oma. Mijn vader werkte veel en probeerde ondertussen ook zelf overeind te blijven.
Na verloop van tijd ging het iets beter met mijn moeder, maar ze hield blijvende klachten over aan haar ziekte.

Toen ik drie jaar oud was gingen mijn ouders uit elkaar.
Ik zag mijn vader nog in de weekenden, maar niet veel meer dan dat.
Later kreeg mijn vader een nieuwe partner.
Zij had ook kinderen, en in die periode voelde ik me vaak niet welkom.
Ik werd gepest en voelde me erg alleen.
Op een gegeven moment kwam ik bijna mijn kamer niet meer uit.
Toen mijn vader uiteindelijk vertelde dat hij weg was gegaan uit die relatie, voelde dat als een enorme opluchting.
Maar dat bleek nog niet het einde van de moeilijke periode.

Een tijd later kreeg mijn vader opnieuw een relatie.
Van buitenaf leek alles goed, maar achter de schermen liep het anders.
Ondertussen ging het steeds slechter met mijn moeder.
Er ontstonden conflicten over waar ik zou wonen en er volgden rechtszaken.
De spanning in ons gezin werd steeds groter.
Door alle stress kreeg mijn moeder opnieuw ernstige psychische klachten en moest zij een lange tijd behandeld worden.

Uiteindelijk kwam ik bij mijn vader en zijn partner wonen.
Daar voelde ik me niet veilig.
Ik verloor steeds meer vertrouwen in mezelf en kreeg het gevoel dat ik nooit goed genoeg was.
De situatie had veel invloed op mijn mentale gezondheid.
Toen mijn vader in 2019 ook nog een hartinfarct kreeg, leek het alsof er steeds weer nieuwe zorgen bijkwamen.
Gelukkig herstelde hij.

De jaren daarna werden zwaar.
Ik liep vast op school, viel uit en moest hard werken aan mijn herstel.
Uiteindelijk kreeg ik intensieve traumatherapie, waaronder EMDR.
Dat proces was niet makkelijk, maar het heeft mij enorm geholpen.
Langzaam begon ik mezelf weer terug te vinden.

Nu gaat het beter.
Ik mag mijn opleiding afmaken en werk verder aan mijn toekomst.
Ook de band met mijn ouders is verbeterd.
Er zijn nog steeds uitdagingen, maar ik voel me sterker dan vroeger.
Binnenkort laat ik een tattoo zetten met de tekst:
“Don’t let this darkness fool you, all lights turned off can be turned on.”
Dat vat mijn verhaal perfect samen.
Want hoe donker het soms ook wordt, dat hoeft niet te bepalen wie je bent.
De keuzes die je daarna maakt, bepalen wie je wordt.
En ondanks alles wat er is gebeurd, kijk ik met hoop naar de toekomst.
Ik ben er nog.
En ik ben er klaar voor. ❤️

Plaats een reactie