⚠️ Triggerwaarschuwing: huiselijk geweld, verlies van een ouder, depressieve gedachten en mentale gezondheid
Hoi,
Ik ben 16 jaar en dit is mijn verhaal.
Toen ik jong was, leek alles normaal.
Ik woonde samen met mijn ouders en mijn broers. We waren een gezin zoals zoveel andere gezinnen.
Maar langzaam begon er iets te veranderen.
Mijn oudere broer besloot uiteindelijk weg te gaan van huis.
Als kind begreep ik niet waarom.
Pas later besefte ik hoeveel er thuis speelde.
Ik was nog jong en dacht dat alles wel goed zou komen.
Maar dat gebeurde niet.
Na het vertrek van mijn broer veranderde de situatie thuis steeds meer.
Ik kreeg te maken met zowel fysieke als mentale mishandeling.
Er werden dingen tegen mij gezegd die geen enkel kind ooit zou moeten horen.
Langzaam begon ik te geloven dat er iets mis was met mij.
Mijn zelfvertrouwen verdween en ik voelde me steeds ongelukkiger.
Toen gebeurde er iets wat mijn leven opnieuw volledig veranderde.
Mijn vader overleed.
Dat bracht veel verdriet, verwarring en gemengde gevoelens met zich mee.
Ondanks alles wat er gebeurd was, bleef hij mijn vader.
Het verlies liet diepe sporen achter.
Na zijn overlijden ging het steeds slechter met mij.
Ik verloor de motivatie voor school en begon steeds meer vast te lopen.
Er volgden opnames, hulpverleningstrajecten en verschillende instellingen.
Ik werd van plek naar plek gestuurd terwijl ik eigenlijk vooral rust en veiligheid nodig had.
Door alles wat ik heb meegemaakt, kreeg ik ook te maken met depressieve gedachten.
Sommige periodes waren ontzettend zwaar.
Toch ben ik er nog.
Ik woon momenteel in een leefgroep en probeer stap voor stap verder te bouwen aan mijn toekomst.
Dat is niet altijd makkelijk.
Maar ik geef niet op.
Want ondanks alles wat er gebeurd is, hoop ik nog steeds op een beter leven.
En misschien is dat wel mijn grootste kracht. 🤍
Ceritaproject 💗 
Plaats een reactie