⚠️ Triggerwaarschuwing: rouw, verlies van een ouder, jeugdzorg en mentale gezondheid
Hoi,
Ik wil graag mijn verhaal anoniem delen.
Negen jaar geleden veranderde mijn leven voorgoed.
Mijn moeder werd ernstig ziek.
Ze bezocht verschillende dokters, maar niemand wist precies wat er aan de hand was.
Uiteindelijk werd ze opgenomen in het ziekenhuis en volgden er veel onderzoeken.
Wij bleven hopen dat ze beter zou worden.
Na een paar dagen in het ziekenhuis ging het ineens veel slechter.
Mijn vader bleef bij haar en er werd opvang geregeld voor mijn zus en mij.
Ik was nog jong en begreep niet volledig wat er gebeurde.
Mijn moeder was altijd degene die voor iedereen klaarstond.
Daarom voelde het onwerkelijk dat zij nu degene was die hulp nodig had.
Het laatste wat ik me herinner, is dat ze zei dat het niet goed met haar ging.
Kort daarna kregen we het nieuws dat ze was overleden.
Ik was toen nog maar een kind.
Het verlies van mijn moeder liet een enorme leegte achter.
Een jaar later kwam er een nieuwe partner in het leven van mijn vader.
Vanaf dat moment ontstonden er veel spanningen binnen het gezin.
Er waren veel ruzies en uiteindelijk raakten verschillende instanties betrokken.
De situatie thuis werd steeds moeilijker.
Door alles wat er gebeurde, voelde ik me steeds slechter.
Ik wist niet goed hoe ik moest omgaan met mijn verdriet, boosheid en gemis.
Ik voelde me vaak alleen met mijn gedachten.
Soms werd alles zo zwaar dat ik niet meer wist hoe ik verder moest.
Uiteindelijk veranderde mijn leven opnieuw.
Ik kwam terecht op een internaat.
Dat bracht opnieuw veel veranderingen met zich mee.
Soms voelt het alsof ik in korte tijd veel meer heb meegemaakt dan de meeste mensen ooit zullen begrijpen.
Ondanks alles probeer ik door te gaan.
Het verlies van mijn moeder draag ik iedere dag met mij mee.
Maar ik probeer ook vooruit te kijken.
Stap voor stap.
En ik hoop dat anderen die iets soortgelijks hebben meegemaakt weten dat ze niet alleen zijn. 🤍
Ceritaproject 💗 
Plaats een reactie