⚠️ Triggerwaarschuwing: jeugdzorg, trauma, bedreiging en onveilige situaties
Ik woon sinds mijn tiende in de jeugdzorg.
De reden dat ik uit huis werd geplaatst, ligt in een moeilijke jeugd waarin er weinig stabiliteit was.
Mijn ouders konden niet goed voor mij zorgen. Daardoor stond ik er als kind vaak alleen voor.
Ik maakte dingen mee die geen enkel kind zou moeten meemaken.
Door alles wat er thuis gebeurde, kreeg ik heftige woedeaanvallen en liep ik steeds verder vast.
Toen ik tien jaar was, werd ik uit huis geplaatst.
Sindsdien heb ik op veel verschillende plekken gewoond.
In de afgelopen jaren ben ik meer dan twintig keer overgeplaatst.
Steeds opnieuw moest ik wennen aan nieuwe mensen, nieuwe regels en een nieuwe omgeving.
Dat maakte het moeilijk om ergens echt een veilig gevoel op te bouwen.
Ook heb ik een periode in een gesloten instelling gewoond.
Na die periode kwam ik terecht op een groep waar ik me opnieuw niet veilig voelde.
Ik kreeg te maken met bedreigingen, intimidatie en grensoverschrijdend gedrag van andere jongeren.
Daardoor leefde ik voortdurend in spanning.
Ik was altijd alert.
Altijd bezig met wat er misschien zou kunnen gebeuren.
Langzaam raakte ik steeds verder uitgeput.
Uiteindelijk werd duidelijk dat ik rust nodig had.
Ik verhuisde naar een andere groep waar ik meer begeleiding krijg en waar er meer aandacht is voor mijn veiligheid.
Dat heeft geholpen.
Maar de gevolgen van alles wat ik heb meegemaakt, draag ik nog steeds met me mee.
Sommige herinneringen blijven terugkomen.
Sommige angsten verdwijnen niet zomaar.
Ik werk nu hard aan mijn herstel.
Dat gaat niet altijd makkelijk.
Maar ik probeer stap voor stap weer vertrouwen op te bouwen.
In mezelf.
In andere mensen.
En in de toekomst.
Wat ik graag wil dat mensen begrijpen, is dat achter gedrag vaak een verhaal zit.
En dat veiligheid iets is wat ieder kind verdient. 🤍
Ceritaproject 💗 
Plaats een reactie