⚠️ Triggerwaarschuwing: scheiding, verlies, depressieve gedachten en rouw
Hoi,
Ik ben 16 jaar en ik wil graag mijn verhaal delen.
Zolang ik mij kan herinneren hadden mijn ouders veel ruzie.
Er werd geschreeuwd, gevochten en er hing bijna altijd spanning in huis.
Omdat ik ermee ben opgegroeid, dacht ik lange tijd dat dit normaal was.
Ik wist niet beter.
Daarnaast had ik veel last van faalangst. Daardoor stapte ik over van vwo naar havo, in de hoop dat ik daar meer rust zou vinden.
Ik dacht dat ik eindelijk een goede keuze had gemaakt.
Maar toen veranderde alles.

Op 2 september 2024 vertelden mijn ouders dat ze gingen scheiden.
Mijn moeder vertrok vrijwel direct.
Van de ene op de andere dag voelde het alsof mijn hele leven instortte.
Ik probeerde me op school te focussen, maar dat lukte niet.
Ik lag dagen in bed en zag het soms allemaal niet meer zitten.
Gelukkig kreeg ik hulp en therapie.
Langzaam begonnen de donkere gedachten minder te worden.

Na een tijd kreeg ik weer contact met mijn moeder.
Ik woonde afwisselend bij beide ouders.
Maar toen ontdekte ik iets wat veel pijn deed.
Daardoor verbrak ik opnieuw het contact.
Ik voelde me verraden en verloor opnieuw het vertrouwen.
De toekomst leek uitzichtloos.
School ging slecht, mijn cijfers zakten weg en ik kon mij nergens meer op concentreren.

Ook mijn vriendschappen kwamen onder druk te staan.
Ik trok me steeds verder terug.
Uiteindelijk bleef er nog één goede vriend over.
Toen hij onverwachts overleed, voelde het alsof de grond opnieuw onder mij vandaan werd getrokken.
Ik stopte met school en had veel verdriet.
Opnieuw volgde therapie.
En ik begon met kickboksen.
Voor het eerst vond ik een manier om mijn boosheid en emoties kwijt te kunnen.
Dat heeft mij enorm geholpen.

Uiteindelijk besloot ik een andere richting op te gaan.
Ik begon aan een nieuwe opleiding en verhuisde naar mijn oma.
Dat was spannend, maar ook precies wat ik nodig had.
Een nieuwe omgeving.
Een nieuwe start.
En langzaam kwamen er weer mensen in mijn leven die mij steunden.

Vandaag gaat het een stuk beter met mij.
Natuurlijk zijn er nog moeilijke momenten.
Maar ik heb geleerd dat zelfs na de zwaarste periodes een nieuw begin mogelijk is.
Soms moet je eerst alles kwijtraken om opnieuw te ontdekken wie je bent.
En hoe zwaar het ook lijkt:
er komt weer licht.
Ook als je dat zelf even niet meer kunt zien. 🤍

Plaats een reactie