De littekens van pesten draag ik nog elke dag mee

⚠️ Triggerwaarschuwing: pesten, depressie en mentale gezondheid

Hoi,

Ik wil graag mijn verhaal delen.

Toen ik op de basisschool zat, ben ik jarenlang gepest vanwege mijn uiterlijk.

Ik was iets voller dan sommige van mijn klasgenoten en dat was voor hen blijkbaar een reden om mij anders te behandelen.

Wat begon met opmerkingen, groeide uit tot jarenlang pestgedrag.

Mijn lunch werd weggegooid.

Mijn drinken werd expres verspild.

Soms werden spullen uit mijn tas gehaald terwijl ik erbij stond.

Het voelde alsof ik iedere dag opnieuw duidelijk gemaakt kreeg dat ik er niet bij hoorde.

Wat misschien nog wel het meeste pijn deed, was dat ik mij niet beschermd voelde.

Ik had het gevoel dat niemand echt ingreep of zag hoeveel impact het op mij had.

Daardoor verloor ik langzaam mijn vertrouwen in volwassenen.

Ook buiten school stopte het niet.

Na schooltijd voelde ik mij vaak onveilig.

Daardoor ben ik nog steeds voorzichtig wanneer ik alleen over straat loop.

Sommige angsten verdwijnen niet zomaar wanneer het pesten stopt.

Ze blijven soms jarenlang met je meegaan.

Zelfs nu merk ik nog de gevolgen.

Iets simpels als een outfit kiezen kan veel stress geven.

Ik denk vaak na over hoe anderen naar mij kijken of wat ze misschien van mij vinden.

Dat gevoel van onzekerheid zit diep.

Veel dieper dan mensen vaak beseffen.

Door alles wat er is gebeurd, ben ik ook mentaal gaan worstelen.

Sommige dagen zijn moeilijker dan andere.

Maar ik probeer door te gaan.

Ik probeer vriendelijker voor mezelf te zijn dan anderen vroeger waren.

En ik probeer te onthouden dat mijn waarde niet wordt bepaald door wat andere mensen over mij denken.

Wat ik graag wil meegeven aan anderen:

Je bent niet alleen.

Ook als het soms zo voelt.

En wat anderen ook tegen je zeggen, jij bent meer waard dan hun woorden ooit kunnen bepalen. 🤍

Reacties

Plaats een reactie