Ceritaproject 💗

Tag: pesten

  • Van pesten en trauma naar hoop – mijn zoektocht naar hulp en zelfvertrouwen

    Van pesten en trauma naar hoop – mijn zoektocht naar hulp en zelfvertrouwen

    Ik zag een video over problemen delen en besloot mijn verhaal ook op te schrijven. Ik wil anoniem blijven, maar ik hoop dat anderen zich in mijn verhaal herkennen en voelen dat ze niet alleen zijn.

    Mijn jeugd vol pesten

    Mijn hele leven ben ik gepest op school, jaar na jaar.

    Op de basisschool mocht ik nooit meespelen.

    Op de middelbare school hield ik van paarden, en daar werd ik om uitgescholden.

    Het pesten stopte nooit. Steeds was er weer iemand die iets tegen me had.

    Buitengesloten worden

    Trauma en diagnose

    Ik ben online seksueel misbruikt.

    Ik heb ADHD en autisme.

    Door alles heb ik een angststoornis en een stressstoornis gekregen.

    Superveel hulpverlening gehad — misschien wel 15 verschillende mensen — maar mijn vertrouwen in mensen is hierdoor weg.

    Ik had niemand bij wie ik echt mijn verhaal kwijt kon en wat écht hielp.

    Trauma en verlies van vertrouwen

    Nu, 18 jaar

    Ik ben nu 18 jaar.

    Ja, er zijn betere momenten.

    Ik heb een vriend met wie ik erg gelukkig ben en die me goed helpt. Dat is een lichtpuntje in mijn leven.

    Toch blijft het moeilijk

    Ik heb nu geen hulp meer, terwijl ik het eigenlijk hard nodig heb. Maar ik zie het niet zitten om opnieuw hulp te zoeken.

    Ik zit niet goed in mijn vel, heb veel last van mijn angststoornis. Zelfs nu, op school, accepteren mensen me nog steeds niet.

    Er zijn maar weinig mensen die mijn verhaal kennen. Ik schaam me.

    Eenzaamheid

    Hoop

    Ik hoop dat alles beter gaat worden.

    Dat ik echt goede hulp kan vinden.

    Dat ik zelfverzekerder kan worden, want ik ben nu zo onzeker als maar kan.

    Kleine stapjes. Het is lastig, maar we gaan door — of we willen of niet. ❤️

    Je hoeft niet alles alleen te dragen. Deel jouw ervaring – anoniem of met naam – en help anderen zich minder alleen te voelen.

    Deel jouw verhaal

    Jouw verhaal kan iemand anders hoop geven!

  • Van pesten tot plaatsing: mijn weg door pijn, trauma en opnieuw vertrouwen

    Van pesten tot plaatsing: mijn weg door pijn, trauma en opnieuw vertrouwen

    Ik vind het spannend om mijn verhaal te delen, maar ik wil het toch doen. Niet om medelijden te krijgen, maar om te laten zien dat je ondanks alles kunt blijven vechten. Ik ben Fleur, en dit is mijn verhaal.

    Kwetsbaarheid

    Een moeilijke start

    Sinds ik heel jong was, kwamen er al mensen van jeugdzorg bij ons thuis.

    Toen ik naar de middelbare school ging, begon het pesten. Het werd zo erg dat ik niet meer wilde leven. Ik begon mezelf pijn te doen en kreeg therapie.

    Pestem en verdriet

    Weg uit huis

    Op een gegeven moment ging het thuis en op school zo slecht dat ik uit huis werd geplaatst.

    Als ik of mijn ouders niet mee zouden werken, zou dat zelfs met de politie moeten. Gelukkig liep dat niet zo.

    Ik kwam terecht op een terrein waar groepen jongeren wonen. Daar mocht ik maar drie uur per dag op mijn telefoon, moest naar school en raakte al mijn vrienden kwijt.

    Instelling

    Verlies en geweld

    In die tijd kreeg mijn oma kanker. Ik schoor mijn haar kaal voor haar, uit liefde. Maar zelfs toen werd ik gepest — op mijn nieuwe school.

    Er was een meisje dat ruzie met mij maakte en samen met een groepje tegen me was. Ik werd op de grond gegooid, bij mijn nek vastgehouden en tegen mijn hoofd geschopt.

    Toen ik dacht dat het beter ging, schopte een jongen me hard in mijn buik. Ik had een lichte hersenschudding.

    Pijn en verlies

    Weer proberen op te bouwen

    Toen ik meer zelfstandiger werd, mocht ik naar een andere groep. Ik wilde eigenlijk niet meer terug naar huis.

    Daar dacht ik dat ik iemand kon vertrouwen, maar die persoon betastte me. Dat raakte me diep, vooral omdat ik net uit een toxische relatie kwam.

    Ook de ex-vriend van mijn moeder had mij betast. Daar kreeg ik EMDR-therapie voor, maar het trauma blijft moeilijk.

    Grenzen en kwetsbaarheid

    Lichtpuntje

    Op mijn nieuwe school was ik het enige meisje in de klas. Dat was even wennen, maar ook fijn — geen ruzie met andere meiden.

    Ik maakte vrienden met een jongen die toevallig een oud-vriendin van mij kende. Tijdens carnaval gingen we met een groep op stap, en ik voelde me slecht. Ik dronk te veel en was dronken.

    Later vroeg die jongen via een app of ik zijn vriendin wilde zijn. Eerst geloofde ik het niet, maar hij meende het.

    Sindsdien zijn we samen, en ondanks alles wat ik heb meegemaakt, voel ik me bij hem veilig.

    Vertrouwen en liefde

    Nieuwe start

    Ik zit nu in een nieuwe klas met meiden, maar er is veel ruzie. Misschien ga ik daarom op andere dagen naar school.

    Het is nog steeds niet makkelijk, maar ik probeer vooruit te kijken. Ik heb al zo veel overleefd — en ik ben er nog.

    Herstel en hoop

    Mijn leven is niet makkelijk geweest, maar elke dag probeer ik een stap vooruit te zetten.

    Ik wil laten zien dat het oké is om hulp te vragen, om te vallen en weer op te staan.

    Iedereen verdient een tweede kans — ook jij, als je dit leest.

    Je hoeft niet alles alleen te dragen. Deel jouw ervaring – anoniem of met naam – en help anderen zich minder alleen te voelen.

    Deel jouw verhaal

    Jouw verhaal kan iemand anders hoop geven!