⚠️ Triggerwaarschuwing: seksueel misbruik, pesten, eetstoornis, zelfbeschadiging, suïcidale gedachten en uithuisplaatsing
Hoi,
Ik ben 16 jaar en ik wil graag mijn verhaal delen.
Toen ik jong was, maakte ik iets mee binnen mijn familie wat ik jarenlang voor mezelf heb gehouden. Omdat ik nog zo jong was, wist ik niet dat wat er gebeurde niet normaal was.
Ik stelde vragen, maar kreeg antwoorden waardoor ik dacht dat het erbij hoorde.
Daardoor heb ik er nooit met iemand over durven praten.
Tot op de dag van vandaag blijft dat een moeilijke en pijnlijke herinnering.

In dezelfde periode werd mijn vader ernstig ziek.
Meerdere keren waren we bang hem te verliezen.
Niet lang daarna overleed mijn opa, die ontzettend belangrijk voor mij was.
Hij was iemand bij wie ik mij veilig voelde en die mij altijd steunde.
Zijn verlies doet nog steeds pijn.

Toen ik ouder werd, kregen we thuis steeds meer problemen.
We verloren ons huis en moesten opnieuw beginnen.
Ook financieel werd het moeilijk.
Later ontstonden er grote spanningen binnen ons gezin, waardoor mijn broer, zus en ik tijdelijk uit huis werden geplaatst.
We kwamen allemaal op verschillende plekken terecht.
Dat was een van de eenzaamste periodes van mijn leven.

Daarnaast werd ik jarenlang gepest.
Er werden nare opmerkingen gemaakt over mijn uiterlijk en ik voelde mij steeds onzekerder.
Ik begon te geloven wat anderen over mij zeiden.
Daardoor veranderde mijn relatie met eten en sporten.
Ik probeerde alles te doen om aan een bepaald beeld te voldoen.
Achteraf weet ik dat ik vooral op zoek was naar controle en acceptatie.

In de jaren daarna kreeg ik steeds meer mentale klachten.
Ik worstelde met mijn emoties, voelde mij vaak alleen en verloor soms de hoop.
Het leven voelde zwaar.
Veel zwaarder dan iemand aan de buitenkant kon zien.
Gelukkig kwam er uiteindelijk hulp.
Langzaam begon ik beter te begrijpen wat er in mij omging.

Begin 2025 ontmoette ik iemand die veel voor mij betekent.
Iemand die naar mij luistert, mij respecteert en mij steunt op moeilijke dagen.
Dat heeft mij laten zien dat ik niet alles alleen hoef te dragen.

Ik ben nog steeds aan het herstellen.
Sommige dagen zijn moeilijk.
Soms twijfel ik nog aan mezelf.
Maar ik ga vooruit.
Stap voor stap.
Wat ik anderen wil meegeven is:
Vraag om hulp als je het moeilijk hebt.
Je hoeft niet alles alleen te dragen.
En hoe gebroken je je soms ook voelt, je bent meer waard dan je denkt.
Blijf vechten voor jezelf. 🤍

Plaats een reactie