⚠️ Triggerwaarschuwing: pesten, depressie, zelfbeschadiging, suïcidale gedachten en jeugdzorg
Hoi,
Ik ben 14 jaar en ik wil graag mijn verhaal delen.
Vanaf jonge leeftijd kreeg ik te maken met een erfelijke oogziekte waardoor ik minder zicht heb. Door die aandoening stond mijn oog soms anders, wat ervoor zorgde dat ik op school veel gepest werd.
Ik kreeg nare opmerkingen naar mijn hoofd en voelde me vaak anders dan andere kinderen.
Na een operatie werd dat gevoel alleen maar sterker. Sommige kinderen reageerden bang of afstandelijk, terwijl ik juist hoopte dat het beter zou worden.
Dat deed veel pijn.
Het pesten had steeds meer invloed op hoe ik over mezelf dacht.
Ik voelde me onzeker, verdrietig en alleen.
In dezelfde periode kwam ik ook in aanraking met jeugdhulp en kreeg ik te maken met verschillende moeilijke situaties.
School werd steeds lastiger.
Ik probeerde door te gaan, maar vanbinnen ging het steeds slechter.
Toen ik ouder werd, liep alles verder vast.
Ik worstelde met sombere gevoelens en verloor steeds meer hoop.
Daardoor miste ik veel school en kwam ik uiteindelijk terecht bij verschillende vormen van hulpverlening.
Ook verloor ik een huisdier dat ontzettend belangrijk voor mij was.
Dat verlies heeft veel impact op mij gehad.
Ik wilde blijven proberen om naar school te gaan.
Maar dat werd steeds moeilijker.
Soms voelde het alsof ik iedere dag aan het overleven was.
Uiteindelijk kwam ik terecht in dagbehandeling en later ook in een behandelgroep waar ik hulp kreeg voor alles waar ik mee worstelde.
Daar kreeg ik ook duidelijkheid over mijn mentale gezondheid.
In de periode daarna kreeg ik te maken met nog meer uitdagingen.
Mijn relatie met eten veranderde en ik kreeg steeds meer moeite om goed voor mezelf te zorgen.
Gelukkig kwam er steeds meer hulp om mij heen.
Langzaam begon ik te leren hoe ik met mijn gevoelens, trauma’s en gedachten kon omgaan.
Vandaag de dag ga ik weer naar school en krijg ik nog steeds hulp.
Ik werk aan mezelf, volg therapie en probeer stap voor stap vooruit te kijken.
Niet iedere dag is makkelijk.
Maar ik ben trots dat ik nog steeds door blijf gaan.
Wat ik anderen wil meegeven:
Mentale problemen zijn niet altijd zichtbaar.
En iemand die lacht, kan ondertussen een enorme strijd voeren.
Je bent niet alleen. 🤍
Ceritaproject 💗 
Plaats een reactie