⚠️ Triggerwaarschuwing: pesten, zelfbeschadiging, verslaving en mentale gezondheid
Hoi,
Ik ben 16 jaar en ik wil graag mijn verhaal delen.
Mijn mentale strijd begon eigenlijk al op de basisschool.
In groep 6 werd ik buitengesloten door mijn klasgenoten en begon het pesten.
Ik werd vaak gezien als druk, anders of raar. Destijds wist ik nog niet waarom ik anders leek dan anderen, maar inmiddels heb ik de diagnose ADHD gekregen.
Het pesten werd steeds erger.
In groep 7 ging het zo ver dat ik drie maanden niet naar school ben geweest.
Toen ik naar de middelbare school ging, hoopte ik op een nieuwe start.
In het begin leek dat ook zo.
Maar zodra ik mezelf liet zien zoals ik echt was – enthousiast, druk en spontaan – begon het opnieuw.
Mijn zelfvertrouwen verdween langzaam.
Ik ging steeds negatiever over mezelf denken en mijn hoofd werd een plek vol twijfels en pijnlijke gedachten.
Om met die gevoelens om te gaan, begon ik mezelf pijn te doen.
Eerst op manieren die voor anderen misschien niet direct zichtbaar waren.
Later werd het ernstiger.
Ik was toen pas 13 jaar oud.
Ik wist niet hoe ik anders met mijn emoties moest omgaan.
Ik voelde me moe.
Niet alleen lichamelijk, maar vooral mentaal.
Gelukkig merkten mijn ouders dat het niet goed met mij ging.
Daardoor kwam ik in therapie terecht.
Ook wisselde ik van klas.
Dat bleek een belangrijk keerpunt.
Ik kwam terecht bij mijn beste vriendin en voelde me voor het eerst in lange tijd geaccepteerd.
Ik mocht weer mezelf zijn.
Toch was het herstel niet meteen makkelijk.
Pas toen het pesten stopte, kwam er ruimte om echt te voelen wat al die jaren met mij hadden gedaan.
Ik probeerde soms op ongezonde manieren met die pijn om te gaan.
Maar uiteindelijk besloot ik dat ik beter wilde worden.
Stap voor stap probeer ik nog steeds vooruit te gaan.
Vandaag de dag heb ik fijne vriendinnen om mij heen.
Mensen met wie ik kan praten wanneer het moeilijk is.
Ik schrijf mijn gedachten op en probeer mezelf steeds meer te accepteren zoals ik ben.
Soms blijft dat lastig.
Maar ik blijf proberen.
Wat ik tegen anderen wil zeggen:
Blijf praten.
Zoek hulp.
Schrijf je gevoelens op.
En probeer jezelf niet te veranderen voor anderen.
De juiste mensen zullen je waarderen om wie je bent.
Ook als je dat zelf soms nog niet kunt zien. 🤍
Ceritaproject 💗 
Plaats een reactie